Ornitorenk sadece Doğu Avustralya ve Tazmanya’ya özgü, yarı-sucul bir memelidir. Yumurtalamasına rağmen memeli türüne giren tek deliklilerin hala var olan beş tanesinden biridir.
Ornitorenkler Hakkında
Doğu Avustralya ve Tazmanya’daki akarsu ve nehirlerin kıyılarında yaşarlar. Tırnakları ile toprakları kazarak yuvalarını 6-9 metre derinliğine kadar uzanan tüneller şeklinde yaparlar. Etçil hayvanlardır. Su altında avlanırlar. Genellikle suyun dibinde yaşayan kabuklu omurgasızlar, böcek larvaları, solucanlar vb. balıklarla beslenirler. Su altında yemek ararken burun delikleri, gözlerini ve kulaklarını kapatırlar. Avlarını yaydıkları elektrik alanlarını gagalarında olan elektro reseptörler yardımıyla algılayarak avlarlar.
Vücutları su samurları gibi tüylerle kaplıdır. Bunun sayesinde suda hızlı hareket edebilirler. Kürkleri kalın ve su geçirmezdir. Aynı zamanda ısı yalıtımı sağladığından suyun altında sıcaklıklarını korurlar. Ördeklere benzeyen süetimsi dokulu gagaları, perdeli ön ve arka ayaklarına sahiplerdir. Bu fiziksel özelliklerinden “kuş burunlu ördek” şeklinde anılırlar.
Ornitorenk yavruları memelilerin en büyük özelliklerinden biri olan üç uçlu azıdişlerine sahiplerdir. Bunlar üreme yuvasını terk etmeden ya da terk ettikten sonra kaybederler. Çeneleri de diğer memeli türlerinden farklıdır ve çene kasları diğerlerinden farklı çalışır. Bacakları vücudun altında değil yanındadır. Bu tarzları ile sürüngenlere benzeyen bir yürüyüş biçimleri vardır.
Tek bir üreme mevsimleri vardır. Çiftleşmeleri kış sonunda ya da ilkbaharda olur. Yavrular suya ilk kez anneleri tarafından 3-4 ay emzirildikten sonra girerler. Sudan yüksekliği 30cm kadar olan basit bir oyukta yaşalar. Çiftleşmeden sonra dişiler uzunluğu 20 metreyi bulur, su yükseldiğinde korunmak için yeni oyuk kazarlar. Erkekler yavrulara bakmaz ve yıllık oyuklarına geri dönerler.
Erkek ornitorenkler zehirlidir. Zehirlerini arka ayaklarının kenarında bulunan iğne şeklindeki mahmuzlarda taşırlar. Bu zehir insan için öldürücü olmamasına rağmen kurbanı etkisiz kılabilecek kadar acı vermektedir. Küçük canlıları ise öldürür. Yaranın yanında ödem oluşur ve zamanla tüm vücuda yayılır. Zehir böbrek benzeri salgı bezleri tarafından üretilmekte. Kısa bir boru ile mahmuzlarına bağlıdır ve topuk kemiğindeki mahmuz tarafından ava geçer. Zehrin tam olarak nasıl işlediği hala bilinmemektir. Bilinen ağrı kesicilerin hiçbiri bu zehrin oluşturduğu acıyı azaltmakta etkili değildir.
Bir yanıt yazın